Welcome 2014!

Kubuś wytrzymał do północy i razem ze mną oglądał pokaz sztucznych ogni w oknie (oczywiście zamkniętym). Wydaje mi się, że bardzo mu się spodobało, obserwował wszystko jak zaczarowany, z wielkim entuzjazmem. Po raz pierwszy nie wypiłam lampki szampana, zwyczajnie nie miałam ochoty… po raz pierwszy popłakałam się podczas składania noworocznych życzeń, kiedy składałam je Kubie. Życzyłam i sobie, i jemu, aby w nowym roku częściej głaskało nas szczęście, abyśmy mieli oboje więcej świętego spokoju i wreszcie byli szczęśliwi. Kubuś słuchał patrząc mi w oczy, po czym dostałam buziaka – to mnie strasznie rozczuliło. Piękniejszego wejścia w nowy rok nie miałam jeszcze nigdy!!! :)

Kubuś zrobił mojej mamie „noworoczny” prezent… nie wiadomo kiedy, nie wiadomo jak… utopił jej telefon w muszli klozetowej… możecie sobie wyobrazić radość mojej mamy… chyba pół godziny szukaliśmy go wszyscy… sygnał był, a nie było słychać dzwonka… wtedy coś mnie tknęło i spojrzałam do muszli… był… niedziałający. Z racji tego, że to nokia, nawet niedotykowa – szybko wylądowała w częściach w ryżu. Liczę, że uda się ją jeszcze uratować. Jakoś mi się miękko zrobiło, tak w ser duchu. Naprawdę mam nadzieję, że 2014 przyniesie nam więcej powodów do radości… żeby jeszcze było miło, dopada mnie gorączka i mimo swetra i bluzy siedzę i się trzęsę… Kubuś od godziny śpi, zaraz dołączę do niego.

A jak Wy spędziliście ten wieczór? Raz jeszcze szczęśliwego 2014, kochani!